నన్పకల్ నేరత్తు మయక్కం
సినిమా సమీక్ష
రఘు మందాటి… ✍️
దర్శకత్వం:లిజో జోస్ పెలిస్సరి
నటీనటులు: మమ్ముట్టి, రమ్య సుజన, అశోక్, ఇతరులు
సంగీతం: ఆశ్లీ ఎడ్వర్డ్స్
భాష: మలయాళం (తమిళ భాషా నేపథ్యం)
కథ సారాంశం:
సినిమా నిడివి అంతా ఒక మధ్యాహ్నం జరిగిన కథ. కేరళ నుంచి తమిళనాడుకు తిరిగి వస్తున్న ఒక సంఘం, మార్గమధ్యలో ఒక గ్రామానికి చేరుకుంటుంది. ఆ సమయం లో ప్రధాన పాత్రధారి జేమ్స్(మమ్ముట్టి) అనుకోకుండా మారిపోయి, అక్కడి వ్యక్తి సుందరేశన్లా ప్రవర్తించడం మొదలుపెడతాడు. అతని మాటలు, ప్రవర్తన పూర్తిగా ఒక తమిళ వ్యక్తిలా మారిపోతాయి. ఈ హఠాత్ మార్పు వెనుక ఉన్న రహస్యమే కథ.
ప్లస్ పాయింట్స్:
మమ్ముట్టి అద్భుత నటన: ఆయన వైవిధ్యమైన పాత్రను ఒదిగి పోవడమే కాకుండా, తన హావభావాలతో ప్రేక్షకులను మంత్ర ముగ్దులను చేస్తారు.
దర్శకత్వం: లిజో జోస్ పెలిస్సరి తన మునుపటి సినిమాల్లో మాదిరిగానే, హృద్యమైన, అర్ధవంతమైన సినిమా తీశాడు. కథనాన్ని మౌనం, విజువల్స్ ద్వారా ముందుకు నడిపించాడు.
సినిమాటోగ్రఫీ: గ్రామీణ తమిళనాడు అందాలను అందంగా చూపించారు. సహజత్వం మిళితమైన షూటింగ్ సినిమా ప్రత్యేకత.
నెమ్మదిగా నడిచే కథ, లోతైన భావం: సినిమా నెమ్మదిగా నడిచినా, ప్రతి సన్నివేశం ఆలోచింపజేసేలా ఉంటుంది.
మైనస్ పాయింట్స్:
సాధారణ ప్రేక్షకులకు ఇది నెమ్మదిగా అనిపించవచ్చు.
కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ లేనందున, మాస్ ఆడియెన్స్ కి అంతగా కనెక్ట్ కావడం కష్టం.
పూర్తి స్థాయి కథను అర్థం చేసుకోవడానికి ఓపిక అవసరం.
నన్పకల్ నేరత్తు మయక్కం ఒక భిన్నమైన సినిమా అనుభవం. సాధారణ కథా సరళం నుండి భిన్నంగా, లోతైన కథనంతో రూపొందిన సినిమా ఇది. కథ చెప్పే విధానం, విజువల్స్, మమ్ముట్టి నటన అన్నీ సినిమా స్థాయిని పెంచాయి. కథనాన్ని ఆస్వాదించగలిగే ప్రేక్షకులకు ఇది ఓ అద్భుతమైన అనుభూతిని అందించగలదు.
సరే ఈ రాత ఇక్కడితో సరిపోతుంది. ఇక్కడితో సరిపెట్టుకుంటే ఇది రఘు మందాటి పోస్ట్ ఎలా అవుతుంది. ఎంతో కొంత సాగతీత లేదా మనసుని కాసేపు అన్ని పక్కకు పెట్టించి ఈ రాతలోనే ఎలా మనసును నిమగ్నం చెయ్యాలి. దీనినే సినిమా భాషలో లాగ్ అంటారు. స్లో అంటారు. ఈ భావన లేకపోతే వందల కొద్ది పేజీల నవలలు కాని మ్యూసింగ్స్ కాని ప్రింట్ అవ్వకపోయేది.
నెమ్మది :
అయితే ఇదొక రకమైన కళా
నెమ్మదిగా సాగే సినిమాలు: ఒక అనుభవం, ఒక జీవిత తరంగం
ప్రతి రోజూ మనం వేగంగా పరుగులు తీస్తున్న ప్రపంచంలో, నెమ్మదిగా సాగే సినిమా (Slow Cinema) మనల్ని కాసేపు ఆగమని, ఒక నిశ్శబ్దాన్ని ఆలింగనం చేసుకోవమని ఆహ్వానిస్తుంది. ఇది కథను చెప్పడం కోసం తాపత్రయపడదు, మనల్ని దానిలో జీవించమని కోరుతుంది. మన జీవితాల్లో మెల్లగా జరిగే మార్పులు, ఓపికగా ఎదురయ్యే సంఘటనలు – ఇవన్నీ ఓ కథలా అనిపించకపోయినా, జీవితాన్ని మలచే అణువణువులే.
ఇలాంటి సినిమాలు చూసినప్పుడు మనలో ఏదో మారిపోతుంది. మనం గమనించని నిశ్శబ్దాలను గమనించగలుగుతాం. ఒక అర్థం లేకపోయినా, ఆ అనుభూతిలో ఏదో తెలీకుండానే మనసుకు హాయిగా అనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే, నిజమైన జీవితమూ ఇలాగే ఉంటుంది కదా? మనం మనం కాకుండా మరేదో కావాలని పరుగులు తీస్తూనే, అనుభవించాల్సిన ప్రతి క్షణాన్ని కోల్పోతుంటాం.
ఈ సినిమాలు మానవత్వాన్ని ఎలా తాకుతాయి?
నిజ జీవితాన్ని పట్టివేసే ప్రయత్నమే నెమ్మదిగా సాగే సినిమా. కథలు మామూలుగా ఉండవచ్చు – ఒక రైతు పొలం పనిలో నిమగ్నమై ఉండొచ్చు, ఒక అమ్మాయి వర్షాన్ని చూస్తూ తడుస్తూ ఉండొచ్చు, ఒక వృద్ధుడు కాఫీ తాగుతూ ఆలోచిస్తూ ఉండొచ్చు.
ఈ పాత్రలు ఎక్కువ మాట్లాడవు. ఎక్కువగా నిశ్శబ్దంలోనే మనల్ని చుట్టేస్తాయి. ఎందుకంటే, నిజజీవితంలో కూడా మనం మాటలకంటే మన ఊహల్లో ఎక్కువగా మునిగిపోతాం. మన భావోద్వేగాలకు మాటలు అవసరమా? ఒక్క చూపులో, ఒక్క నడకలో, గుండె నిండా గాలి పీల్చుకోవడం ఎంత కొంత తెలిసిపోతుంది.
ఈ సినిమాల్లో నడకలు నిడివిగా ఉంటాయి, వర్షపు చినుకులు పడే శబ్దం స్పష్టంగా వినిపిస్తాయి, ఓ చీకటి గదిలో దీపం ఎలా మసకబారుతుందో కూడా మనసుని తాకేలా చూపిస్తాయి. ఇవన్నీ మన జీవితాల్లో మనం లెక్కచేయకుండా గడిపేసే చిన్న అణువులు.
కాలాన్ని అర్థం చేసుకోవడం – ఒక్కసారి ఆగి చూడండి
ఆండ్రే తార్కొవ్స్కీ చెప్పినట్లుగా, సినిమా అనేది సమయాన్ని చెక్కడం. మనం సగటుగా చూసే సినిమాల్లో కథ ముందుకు పోవడమే ప్రధానమైన విషయం. కానీ, ఈ నెమ్మదిగా సాగే సినిమాల్లో కథ కదలిక కాదు, అనుభవం.
ఇందులో ప్రతి క్షణం విలువైనది.
అందులో ఒక పాత్ర తినే భోజనం, ఒక చిరునవ్వు, గాలి తోస్తూ తెరచిన ఒక తలుపు – ఇవన్నీ కథలో ప్రధానమైన భాగాలు. ఇవి కథను కాకుండా, మన ఆలోచనలను మెల్లిగా ముందుకు నడిపిస్తాయి. మనం ఊహించని స్మృతులను తట్టిలేపుతాయి.
ఇలాంటి చిత్రాలు మన మనస్సుకు ఒక ప్రశాంతతను ఇస్తాయి.
సమయాన్ని గౌరవించమని చెప్పేవి.
నేటి ప్రపంచంలో నెమ్మదిగా సాగే సినిమాలు ఎందుకు అవసరం?
ఈ రోజుల్లో ప్రతి విషయం వేగంగా సాగిపోతుంది. మనం చాలా సినిమాలను చూస్తున్నాం, కానీ వాటిని నిజంగా అనుభవిస్తున్నామా?
నెమ్మదిగా సాగే సినిమాలు మనలోని ఆ లోటును భర్తీ చేస్తాయి.
మన ఊహాశక్తిని రేకెత్తిస్తాయి.
మనకు జీవితాన్ని మరింత లోతుగా గమనించే శక్తిని ఇస్తాయి.
ఈ సినిమాలు మనల్ని మనం అర్థం చేసుకునేలా మారుస్తాయి.
కథలు మనతోనే ఉంటాయి.
కథలు మనల్ని మారుస్తాయి.
ఎందుకంటే, జీవితం కూడా ఒక నెమ్మదిగా సాగే సినిమా… మనం గమనించకపోతే అందులోని అందాన్ని కోల్పోతాం.
