Deshapathi srinivas.. ✍🏻 MLC
దర్శకుడు మారి సెల్వరాజ్ రూపొందించిన ‘బైసన్’ (Bison Kaalamaadan) కేవలం కబడ్డీ ఆటగాడి జీవిత చరిత్ర కాదు, ఇది భారతీయ గ్రామీణ సమాజంలో అణగారిన వర్గాల ఆత్మ గౌరవం కోసం జరిగే నిశ్శబ్ద విప్లవాన్ని ప్రతిబింబించే ఒక శక్తివంతమైన కళాత్మక డాక్యుమెంట్. సినిమాను వినోదంగా కాకుండా, సామాజిక వాస్తవాలను ఆవిష్కరించే ఒక కళా వేదికగా చూడాలనుకునే వారికి గొప్ప ఉద్వేగ అనుభూతిని కలిగిస్తుంది.
కబడ్డీని సామాజిక పోరాటానికి ప్రతీకగా (A Metaphor for Social Struggle) తీసుకున్నాడు. ఈ సినిమాలో కబడ్డీని కేవలం ఒక క్రీడగా చూపకుండా, అణగారిన వర్గాలకు సామాజిక చలనం (Social Mobility) కల్పించే ఒక మార్గంగా, అలాగే తమ శక్తిని, ధైర్యాన్ని నిరూపించుకునే మైదానంగా మారి సెల్వరాజ్ మలిచాడు.
హీరో కిట్టయ్య (ధృవ్ విక్రమ్) జాతీయ స్థాయికి చేరుకున్నప్పటికీ, అతను తన ప్రతిభతో పాటు కులం అనే కంచెను కూడా దాటాల్సి వస్తుంది. మైదానంలో విజయం సాధించినా, బయటి ప్రపంచంలో అతడి కులం అతడిని వెంటాడుతూనే ఉంటుంది. ఈ అంశం—వ్యక్తిగత ప్రతిభపై వ్యవస్థ చూపే ఆధిపత్యం—సినిమాకు ఒక లోతైన సామాజిక అర్థాన్ని ఇస్తుంది..
కబడ్డీ మైదానం ఒక తాత్కాలిక సమానత్వ వేదిక. అక్కడ కేవలం ఆటగాడి పట్టుదల, శారీరక బలం మాత్రమే లెక్కలోకి వస్తాయి. కానీ ఆ మైదానం దాటి బయట అడుగుపెట్టగానే, కుల వివక్ష మళ్లీ అతడిని అమానుషంగా అణచివేస్తుంది. ఈ ద్వంద్వ వైరుధ్యాన్ని దర్శకుడు అద్భుతంగా చిత్రీకరించారు.
మారి సెల్వరాజ్ గత చిత్రాల మాదిరిగానే, ‘బైసన్’లో పాత్రలు కేవలం కల్పిత కథానాయకులుగా కాకుండా, నిర్దిష్ట సామాజిక వర్గాల అనుభవాలకు ప్రతినిధులుగా నిలుస్తాయి.
పశుపతి పోషించిన తండ్రి పాత్ర (వేలుసామి) తరతరాల భయాన్ని, ఆందోళనను ప్రతిబింబిస్తుంది. కొడుకు ప్రతిభను చూసి గర్వించినా, అతని పురోగతి ఆధిపత్య కులాల కోపానికి దారి తీస్తుందేమోనని భయపడే తండ్రి పాత్ర, తరతరాలుగా వివక్షను అనుభవించిన ఒక వర్గం యొక్క నిత్య ఆందోళనను చూపుతుంది.
సినిమాలో కులాన్ని గుర్తించడానికి ఉపయోగించే Caste-Coded Threads చాలా నిశితంగా ఉంటాయి. దురుద్దేశంతో ఒక మేకను పొడవటం వంటి క్రూరమైన చర్యలు, మీసాలు ఉంచుకోవడం లాంటి చిన్న చిన్న ఆత్మగౌరవ చిహ్నాలను కూడా అణచివేయడం—ఇవన్నీ సామాజిక వివక్ష యొక్క మానసిక హింసను (Psychological Trauma) కళ్లకు కడతాయి. సామాజిక ఇతివృత్తాన్ని దృశ్యమానం చేయడంలో దర్శకుడు తనదైన కళాత్మక ముద్ర వేశాడు.
కిట్టయ్య తన అడ్డంకులను ఎదుర్కొంటూ పదేపదే పరిగెత్తే సన్నివేశాలు, అతడిపై సమాజం మోపిన బరువును, వెనక్కి లాగే ప్రయత్నాలను సూచిస్తాయి. నివాస్ కె. ప్రసన్న అందించిన నేపథ్య సంగీతం కేవలం సన్నివేశాలను అనుసరించకుండా, ఆ పాత్రల గుండె చప్పుడును, ఆక్రందనను శబ్దరూపంలోకి మారుస్తుంది.
ఈ సంగీతం సినిమాకు ఒక ఉద్వేగభరితమైన (Visceral) అనుభూతిని ఇస్తుంది.
‘బైసన్’ ఒక స్పోర్ట్స్ సినిమా…1990ల తమిళనాడు గ్రామీణ సామాజిక రాజకీయాలను, కుల వివక్ష యొక్క దారుణమైన వాస్తవాలను పచ్చిగా, నిర్భయంగా ఆవిష్కరించిన శక్తివంతమైన సామాజిక కళా విశ్లేషణ. ఇది ప్రేక్షకులను కేవలం వినోదంలో ముంచెత్తకుండా, సమాజం గురించి ఆలోచింపజేసే శక్తిమంతమైన నినాదం. సామాజిక పరివర్తన కోసం సినిమాను ఎంత నిజాయితీగా శక్తిమంతంగా తీయవచ్చో, వాడుకోవచ్చో మారి సెల్వరాజ్ నిరూపించాడు. వాస్తవిక సినిమా అనగానే అది ఎంగేజింగ్ గా ఉండదని జనరల్ సినిమాలకు అలవాటు పడిన ప్రేక్షకులు అనుకోవచ్చు. బైసన్ అట్లా అనుకోవద్దు. ఈ సినిమా అనుక్షణం మన కళ్లను కట్టేస్తుంది. మనసును పట్టేస్తుంది. ప్రతీ క్రాఫ్ట్ లో అత్యున్నత ప్రమాణాల ప్రతిభను ప్రదర్శిస్తుంది. కలకాలం గుర్తుండి పోయే సినిమా. అనేకానేక సామాజిక జీవనాన్ని దుర్భరం చేస్తూ, మనుషులు కలిసి బతికే అవకాశం లేకుండా చేస్తున్న దురహంకారాలపై విసిరిన పదునైన ఆయుధం ఈ సినిమా. సినిమాలో ఎక్కడా ఏ కులాన్ని వాచ్యం చేయడు. ఎక్కడా ఓవర్ బోర్డ్ గా వెళ్లడు. ఎవరో ఒక వ్యక్తిని విలన్ గా చేయడు. సామాజిక సంక్లిష్టతల నడుమ నలిగిపోయిన ప్రతిభావంతుడైన క్రీడాకారుని విజయ యాత్ర… మంచి సినిమా చూడాలని తపించే వాళ్ళందరూ తప్పకుండా చూడాల్సిన సినిమా
